Tijdens ons laatste Gritcore event stond één thema centraal: teameffectiviteit en leiderschap onder
druk.
Waar veel mensen bij teambuilding denken aan ontspannen activiteiten, pakken wij het anders aan.
Geen kajaks, geen bowlingbaan en bier, maar een setting waarin je uit je comfortzone stapt en wordt
uitgedaagd om te presteren in een onbekende context, militair geïnspireerd.
Deze deelnemers schreven zich individueel in, maar functioneerde als onderdeel van een team. Vaak
met mensen die ze nog nooit eerder hadden ontmoet. En juist daar begint het leren.
Zodra de druk oploopt, gebeurt er iets interessants.
In onze opdrachten geven we slechts één ding mee: het doel. Het “hoe” laten we volledig los.
Dat betekent dat deelnemers zelf het proces moeten organiseren. Als instructeurs sturen wij zo min
mogelijk. We observeren, analyseren en laten het gebeuren. En dan zie je het ontstaan.
Soms ontstaat er direct structuur.
Soms blijft het chaos.
Soms neemt iemand vanzelf de leiding.
Soms ontstaan er meerdere leiders of helemaal geen.
En precies dat is waar het leren begint.
Afhankelijk van het doel, werken wij bewust met impliciet leren. Dat betekent dat we niet vooraf uitleggen hoe je moet samenwerken of leidinggeven. We geven geen stappenplan, dit keer geen model
en geen theorie voor houvast.
Waarom? Omdat mensen onder druk altijd terugvallen op hun natuurlijke gedrag.
Niet op wat ze hebben geleerd in een boek.
Niet op een model dat ze ooit hebben gehoord.
Maar op wat ze van naturen écht doen.
Door het impliciet te houden:
Het lijkt misschien alsof wij als instructeurs weinig doen. Maar niets is minder waar. Wij stuurden dit keer
niet op het proces, wij sturen op de juiste omstandigheden om het proces te triggeren. Dit zorgt voor
een concrete ervaring voor de deelnemers.
Tijdens de opdrachten werken teams tegen elkaar.
Er is tijdsdruk.
Er is prestatiedruk.
Er is een duidelijke winnaar en een minder leuke consequentie voor de rest. Want dan gebeurt het:
De spanning zorgt ervoor dat gedrag wordt uitvergroot. En dat maakt de ervaring waardevol.
Na elke opdracht stoppen we kort. Niet lang. Niet te theoretisch. Maar scherp en gericht:
En daarna: direct door. Geen lange evaluaties. Maar leren, toepassen, verbeteren waar nodig en
bestendigen waar mogelijk.
Het grote verschil zit hier:
Deelnemers krijgen niets “aangeleerd”. Ze ervaren het zelf. En daardoor ontstaat:
Want als je zelf hebt ervaren dat iets niet werkt, hoef ik het je niet meer te vertellen.
Wanneer stress oploopt, verandert er iets in je brein. Je hebt geen tijd om na te denken over theorie. Je
hebt geen ruimte om modellen toe te passen. Je valt terug op wat diep geworteld zit. Vaak natuurlijk
gedrag.
En dat is precies waar impliciet leren op inspeelt. Wat je hier leert: Zit niet alleen in je hoofd, maar in je
gedrag. En dat is wat beklijft wanneer het erop aankomt.
We bouwen dit methodisch van klein naar groot op: Van buddy’s, naar kleine teams, naar grotere
groepen, tot één geheel.
Van simpel naar complex.
Van overzicht naar chaos.
Van voldoende tijd naar tijdsdruk.
Wat deelnemers meenemen gaat verder dan deze dag. Ze vullen hun “rugzak” met: praktijkervaring,
inzichten, gedragspatronen. En het belangrijkste: toepasbare vaardigheden voor werk én privé
Want samenwerken, communiceren en leidinggeven stopt niet op “de tankbaan” in het trainingsveld. Het
gebeurt overal en is een continuproces.
De echte groei stopt hier niet. Hoe vaker je jezelf blootstelt aan dit soort situaties, hoe sneller je leert
herkennen wat er nodig is, en hoe beter je wordt in het maken van de juiste keuzes onder druk.
Wil jij ervaren hoe jij functioneert onder druk?
En ontdekken wat jouw rol is binnen een team?